Wanna make some money? Then read on!

Blogging is many a thing for each and every one. For some it is a space to unleash their creative self, while some blog to speak their minds out. While some take it up as a passion, another group finds a good way to make some money. Some newbie bloggers falling in the final category are on the rise. Though WordPress doesn’t pay you for displaying ads on your blog, here’s an easy way to make some money while working on your blog.

All bloggers deal with  links from multiple websites for a variety of posts for their blogs.What if you could make money by sharing links on your blog and on Internet? Here’s how to do it. I believe in sharing good things.

Check the link below and sign up on the website. You  can easily keep your long links short and EARN while you shorten!!!

Visit the link and start earning through shorte.st

Advertisements

The Worst Trip

കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടത്തിയ യാത്രയെ പറ്റിയാണ്‌ ഈ പോസ്റ്റ് . ചെറിയ ഒരു സഹായം ചെയ്യാൻ ഒന്ന് കോഴിക്കോട്‌ വരെ പോയി. അതിരാവിലെ എണീറ്റ്‌ കാറും ഓടിച്ചു 4 മണിക്കൂർ കൊണ്ട് എത്തേണ്ട സ്ഥലത്തു സമയത്തിന് എത്തി. ഗൂഗ്‌ൾ മാപ്പിലെ ചേച്ചിക്ക് നന്ദി .

അവിടെ എത്തി ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ തീർന്നപ്പോൾ നേരം വൈകി .പതിയെ വീണ്ടും ഗൂഗിൾ മാപ്പിനോട് വഴി കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞു കൊച്ചിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. കുറേ ഇടവഴി പോലുള്ള ചെറിയ റോഡുകളിലൂടെ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു രാമനാട്ടുകര ബൈപാസ്സിലെത്തി .നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കുന്ന രാമനാട്ടുകര ബൈപാസിൽ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും റൂട്ട് കൊച്ചിക്കു സെറ്റ് ചെയ്ത് ഹൈവേ പിടിച്ചു. കുറെ ദൂരം ഓടി ചേളാരി എത്തിയപ്പോ പുള്ളിക്കാരി പറഞ്ഞു ഒരു വളവു തിരിയാൻ(നമ്മുടെ മാപ്പിലെ ചേച്ചി). അങ്ങനെ വളഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു കുറച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോ ആണ് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കാര്യം കത്തിയത്. രാവിലെ വന്ന വഴി അല്ല പോയിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നത്.

 

എന്നാലും റൂട്ട് കാണിച്ചത് ദൂരം കുറവായത് കൊണ്ട് നേരെ തന്നെ വിട്ടു. കുറച്ചങ്ങോട്ട് പോയപ്പോൾ ആണ് റോഡ് മോശം ആയി വരുന്നു. തുടക്കത്തിൽ കണ്ടത് പോലെയേ അല്ല അപ്പോൾ റോഡിൻറെ അവസ്ഥ. കൊച്ചിയിലെ പൊളിഞ്ഞ റോഡുകൾ ഒന്നും ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഒന്നുമല്ല എന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ആ റോഡ് അങ്ങനെ തന്നെ മോശമായി തുടർന്നു . കുറേ ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോ റോഡിൻറെ അവസ്ഥ പരിതാപകരമായി. കുഴികൾ കിടങ്ങുകളായി, റോഡിലെ പൊളിഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ ഏതൊരു രാജ്യത്തിന്റെയും പട്ടാളത്തിന് പരിശീലനത്തിന് ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്നതായി തോന്നി. യുദ്ധഭൂമി തന്നെ.

ഒക്കെ സഹിച്ചു കുറെ വല്ല്യ കുഴികളിൽ ചാടി ഓഫ്‌റോഡ് ട്രാക്കുകളെ നാണം കൊണ്ട് തലകുനിപ്പിക്കുന്ന ആ വിശുദ്ധ റോഡിലൂടെ വന്നു തിരുർ എത്താറായപ്പോ റോഡ് തന്നെ ഇല്ല എന്ന അവസ്ഥ ആയി.അവസാനം കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു കുറെ ദൂരം ഓടി കുറ്റിപ്പുറത്തു എത്തി ഹൈവേ പിടിച്ചു.

 

 

kkd

ഇതാണ് ഞങ്ങ പറഞ്ഞ വഴി,ഇതാണ് വഴി.

 

ഇത്രേം കഥ പറഞ്ഞത് വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല . സ്വന്തം നാട്ടിലെ റോഡുകൾ ഇത്ര മോശം ആയിട്ടും പ്രതികരിക്കാത്ത നാട്ടുകാരെ ഓർത്തിട്ടാണ്‌ . അത് നന്നാക്കാൻ ഒന്നും ചെയ്യാത്ത ചില ഗവണ്മെന്റ് വിഭാഗങ്ങളെയും അതിനു നിർബന്ധിക്കാൻ യാതൊരു താല്പര്യവും ഇല്ലാത്ത തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരെയും ഓർത്തിട്ടാണ്.. എന്തായാലും ഒരു ട്രിപ്പ് കൊണ്ട് വണ്ടി നല്ല പരുവം ആയിക്കിട്ടി. വൈകിട്ട് 6 മണിക്ക് കോഴിക്കോട് നിന്ന് പുറപ്പെട്ട ഞങ്ങൾ കൊച്ചി എത്തിയപ്പോ സമയം രാത്രി ഒന്നര മണി.അങ്ങോട്ട് പോയപ്പൊ ഈ വഴി കാണിച്ചു തരാതിരുന്ന മാപ്പിലെ ചേച്ചിക്ക് ഒരായിരം നന്ദി . റോഡ് നികുതി , ആ നികുതി ,ഈ നികുതി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അടക്കുന്നത് ഇതുപോലത്തെ റോഡുകളിൽ വണ്ടി ഓടിക്കാനല്ല.യാതൊരു രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങളും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും ഒരു പാർട്ടിയുടെയും അംഗം അല്ലാത്തത് കൊണ്ടും ആണ് ഇത്. എല്ലാം ശെരിയാക്കും എന്ന് പറഞ്ഞവർ ആ റോഡ് വഴി ഇനിയും പോയിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. പോയാൽ എത്രയും പെട്ടന്ന് റോഡ് നന്നാവും.

 

 

Wrote this in malayalam so that someone would feel a regional connect and raise their voice.

First Ever Short Story

Hi folks, long time since I wrote something here. Work keeps me busy these days. Studying for Master’s and running two fledgling businesses takes a lot of time. Had mentioned in one of the previous posts about something I thought I had lost. Got it after I recovered my old hard drive. Recovered my very first attempt at writing something which I thought was Fiction back then(Now I know, it’s a pile of sh*t). Still, I want to share it here. It was supposed to be a short story thought half cooked batch of words doesn’t look like one. I still haven’t figured out what it is, thus it has no name.

 


I

“Are we late?” asked Jamal, as Jeff climbed on to the van which had come to get him.

Annoyed that everyone else had moved to another hotel from the cottage they were staying, he too wanted to follow.The cottage was part of a resort very close to the regional military base.But he found the place interesting. Now all he wanted to do was complete his assignment and leave the country.

Seeing a serious face, Jamal enquired, “You do not look like you In a good mood.What happens, sir?”

Hiding his anger he said,” it’s nothing.Please drive safe.I wanna get some rest.”

Looking at the fast-moving landscape, he wondered what the heck was wrong with the world. One country had its people being slaughtered by the government because they demanded a democratic, elected government. Another had a democratic government overthrown by the army and the citizens were out in the streets, demanding the reinstatement of the government and getting killed for it.

The sudden jerk woke him from his thoughts.

“We are here, sir” announced Jamal as he jumped out and opened the door for Jeff.

He walked slowly into the square. All he could see was people all over the place, weeping in grief. The army had brutally fired at the protesters and he was late to the scene. His assignment was to cover the happenings in this country and get back to the office. Looking at his watch made him angrier since his camera crew was not yet there. Just as he took out his phone, the camera crew van screeched to halt next to him. They made up for the late coming by getting ready for the shoot in a minute.

Facing the camera, Jeff took the mic and signalled the camera crew to start the shot.
“Good morning, we are now at the central square where the protesters had camped for the night. All you can see here is blood all over the place. There were about 1000 protesters at the square during the fire and many have been injured. The firing took place at around midnight without any visible provocation. I bet this is going to make things worse. ”
“ This is Jeff Stevens, reporting from the national capital.We will keep you updated about the happenings around the city.Signing off for now,”

He switched the microphone off and signalled to stop recording.He was supposed to be at the Hotel Holiday Inn about 15 kilometres away from the capital. Hearing of the incident, they planned a quick detour that they won’t be late for the meeting. The meeting was on the media operations and their return home.Though he wanted to be back home, he did not want to attend the meeting.

While getting inside the van, he said,” Hey Jamal, take me to the cottage.I don’t feel like going to the hotel.”

“But sir, they said I have to bring you to the hotel.”

“No buts,” he was interrupted by his phone. It was Adam, the manager from the embassy for their assignment here

“ Hi Adam, what’s bothering you now?”

“I want you to be here in an hour” shouted Adam over the phone.

“Relax, what’s the meeting for?”
“Well, it’s regarding your trip back home”

“That’s good. Will try to be there on time.”

“Bye”.

The meeting was uneventful. All the foreign press crews were to return to their home countries in 3 days and the embassies were making arrangements for that. On the way back to the cottage, Jeff made preparations to complete the book he was working on for quite some time. His iPhone became a notepad scribbled all over.

He was dead tired by the time he reached the resort and the first thing he did was jump onto the couch.

 


 

2

 

He woke up tired. The phone display showed him it was almost midnight. The night was damp. Even though it was mid-December, the air was dead .an uneasy feeling crept into a corner of his mind. Taking his diary and walking out of the cottage made him feel better .the climate outside was much better.

His phone kept ringing as he settled on the chair outside the cottage and he ignored the wailing phone.

He had this uneasiness right from the moment he set foot on this country. Asking his driver to leave, he started with his book.It was nearing completion.All he had to do was finish the manuscript. Closing his eyes, he tried to concentrate on what he had to do.

He was all alone in the villa till 7 in the morning next day. Though having all the time to complete the book, he was in some unusual urgency.

It was smooth sailing.He had in mind exactly what he had to write.It didn’t even take a minute to pause and contemplate. On closing the diary, he heard the clock striking 10 from the dining room of his cottage. It was time to take a break. The resort car, a Range Rover was parked near the fence. He could hear the hum of helicopters from the nearby army base.The resort was way too close to the base.

Walking back to the cottage he heard a faint whirr of engines.Out side, he saw two small black aircraft flying low.What made him notice the aircraft was something on its fuselage.

‘No way’ he thought.

‘What’s my country’s aircraft doing here at this time?’

He raced inside to get his camera. Just as he was about to get a good click, he saw a flash of light leaving the aircraft. The next moment he saw the Range Rover turn into a ball of fire.  Right after he saw the car on fire, he felt a blinding flash of light along with searing pain followed by a deafening boom.


 

 3

 

“ We are at the resort which was destroyed in the attack last night on the army base. The army base has suffered significant damage.The resort is close to the base and was partly destroyed in the attack. The last occupants were the media personnel from all over the world. Fortunately, everyone except one had moved out to the neutral areas following a notification from the embassies. Rescue teams have been deployed to find if the lone occupant has survived.

Ahmed Khandavi switched his microphone off and moved to the army base which was almost totally destroyed. He had to cover the attack and get back to the studio in time for the show since their OB vans were being used to shift people to secure locations.

Seargent David Cooper walked towards the rubble. He was with the UN Troops. All he could see there were mounds of concrete, steel and wood. That was all remaining of the cottage. He noticed a red object under a slab of concrete. It was a thick leather bound diary. Hoping to find out the identity of its owner he flipped to the first page.There were no details. On the next page, he found something like the beginning of a report scribbled on the paper which read,

“DEMOCRACY: THE LAMENT OF A NATION”.

Leafing through the pages, he found the book’s owner.

The lines on the monitor were starting to flatten.All efforts to revive him were getting in vain.

 


 

That’s it folks.The end was planned to be this guy winning the Pulitzer Prize(Thank goodness, i didn’t write such madness).Do comment your word on it.

Dark side of entrepreneurship

Yes. We all hear the success stories of successful startups or bigwigs like Facebook, Apple, Microsoft or how Steve Jobs,Mark Zuckerberg or Jeff Bezos made it big. The motivational content pages celebrate entrepreneurship like making a billion dollars is walk in the park. No one talks about the dark side of entrepreneurship.

 

Having left my cozy comfy job and taken the plunge,being a full time entrepreneur starting up a fledgling business the formal way(by the way, it is my fourth business), i see a lot of young people out there, excited about being entrepreneurs, totally clueless about the hardships they are to face. They are motivated by the bells and whistles around them (let’s blame the success pages on Facebook for that) since entrepreneurship is the new sexy. Having failed twice before, here are few things the newbies are totally unprepared for,

-Monetary issues

-Product issues

-Partner problems

-Client issues

-Other uncertain market aspects.

-Failure to accept failure.

 

While I had a job, I was sure of the paycheck by the end of every month.Being an entrepreneur now, I had to wait for a whole month to get a client who was ready to ink the deal. Though I was prepared to be broke for sometime, very few things have changed since my first venture. I’m still scared of many a things in business.

So, to all the wannabes out there,

Being your boss sounds super cool, working according to your rules is great, making your home an office and bed your workstation is cool, but be prepared for the thorns out there. The road is not easy. The journey is a barefoot trek down a road filled with thorns,snakes,pits and every other danger.
|
ALL THE BEST!!!

ടേക്ക് ഓഫ് – മലയാള സിനിമ ഉയരങ്ങളിലേക്ക്

ടേക്ക് ഓഫ് കണ്ടു. സിനിമ കണ്ടിട്ട് രണ്ടു ദിവസം ആയെങ്കിലും ഇപ്പോഴാണ് എഴുതാൻ സമയം കിട്ടിയത്.

കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഒരു കാര്യം. മലയാള സിനിമയുടെ ഭാവി ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാരുടെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതം ആണെന്ന പ്രതീക്ഷ തരുന്നു ടേക്ക് ഓഫ് പോലുള്ള സിനിമകൾ . അന്തരിച്ച സംവിധായകൻ രാജേഷ് പിള്ളയുടെ സ്വപ്ന പദ്ധതിയായിരുന്ന ഈ സിനിമ ഏറ്റെടുത്തു മുന്നോട്ട് വരികയും, മികച്ചൊരു സിനിമ മലയാളത്തിന് നൽകുകയും ചെയ്ത മഹേഷ് നാരായണന്റെ സംവിധാന സംരംഭത്തിന് മികച്ച ടേക്ക് ഓഫ്. ഇതുപോലൊരു പ്രൊജക്റ്റ് നിർമിക്കാൻ ധൈര്യം കാണിച്ച ആന്റോ ജോസഫ് പ്രശംസ അർഹിക്കുന്നു .

 

bg3

ഇതിൽ അഭിനയിച്ച എല്ലാവരും തന്നെ മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചിരിക്കുന്നു . പാർവതിയുടെ effort എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ്‌. മികച്ച താരങ്ങളും സംവിധാനവും അതുപോലെ മികച്ച തിരക്കഥയും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന ഒരു സിനിമയാണ് ടേക്ക് ഓഫ്. റാസ് അൽ ഖൈമയിലെ മരുഭൂമിയും ghost town ഉം വളരെ നന്നായി തിക്രിതും മൊസൂളും മറ്റും ആക്കി നമ്മളെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ കാമറ ചലിപ്പിച്ച കാമറ മാൻ സനു വർഗീസ്, സിനിമയുടെ ഓരോ ഷോട്ടിലും ഇറാഖിൽ ഉള്ളതുപോലത്തെ ഫീൽ ഉണ്ടാക്കിയ ആർട് ഡിപാർട്മെന്റും അവരുടെ ജോലി മികച്ചതാക്കി.

 

എല്ലാവരും തന്നെ തിയേറ്ററിൽ പോയി കാണേണ്ട സിനിമ. അങ്ങനെ ഒരു സിനിമ ഗ്രേറ്റ് ഫാദറിൻറെയും പുലിമുരുകന്റെയും കളക്ഷൻ വാർത്താ അവലോകങ്ങളിൽ മുങ്ങി പോകുന്ന ദുഖകരമായ കാഴ്ചയാണ് ഇന്ന് കാണുന്നത്‌. 1971 ബീയോണ്ട് ബോർഡേർസ് എന്ന സിനിമയിലെ സ്ഥിരം മേജർ രവി ദേശീയതയെക്കാൾ വേറിട്ടതാണ് ടേക്ക് ഓഫിന്റെ അവസാന സീനിൽ ഇന്ത്യൻ ദേശീയ പതാക സ്‌ക്രീനിൽ കാണുമ്പോൾ ഉള്ള ഫീൽ. ഇന്ത്യൻ എന്ന വ്യക്തിത്വത്തിൽ ഏതൊരു ഇന്ത്യക്കാരനും അഭിമാനം തോന്നുന്ന ഒരു മൊമെൻറ് .വേണ്ട പബ്ലിസിറ്റി കൊടുക്കാതെ ഇരുന്നതും ടേക്ക് ഓഫിന് തിരിച്ചടിയായി. ഈ സിനിമ വീട്ടിൽ ഇരുന്നു ഡിവിഡി ഇട്ടു കാണരുത് എന്ന് മാത്രമേ എല്ലാവരോടും പറയാനുള്ളു. ഓരോ ഷോട്ടും അത്ര മികച്ചതായി ഇതുപോലൊരു സിനിമ തിയേറ്ററിൽ തന്നെ കാണുക.
മലയാള സിനിമയുടെ ഇനിയും ഉയരങ്ങളിലേക്കുള്ള ടേക്ക് ഓഫ് CONFIRMED !!!

 

 

 

ദക്ഷിണേന്ത്യ ആഫ്രിക്കയിലേക്ക് അങ്ങ് ചേർത്താലോ ? (Shall we make South India a part of Africa?)

It’s been some time since I posted anything here. Was real busy with work. But a recent news item is what forced me to write again, that too in Malayalam. Yes, the very first post in Malayalam, my mother tongue.

ഇന്ത്യയിൽ ബിജെപി ഭരണത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ പലതും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു .പശുവിനു കിട്ടുന്ന വില പോലും മനുഷ്യജീവന് ഇല്ലാതെയായി. മഹാരാഷ്ട്രയിൽ ലൈംഗികാതിക്രമത്തെക്കാൾ വലിയ കുറ്റം ആണ് ഒരു ബീഫ് ബർഗർ കഴിച്ചാൽ . ബീഫ് നിരോധിക്കപ്പെട്ട അവിടന്ന് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബീഫ് കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നത് എന്നത് മറ്റൊരു സത്യം.
നമ്മുടെ പ്രധാനമന്ത്രി ആദ്യം കേരളത്തെ സൊമാലിയ എന്ന് വിളിച്ചു (അതിനെ പറ്റി ഇതിനു മുൻപ് ഇവിടെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട് Our Prime Minister’s visit to Somalia ). അദ്ദേഹത്തിന് അറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുജറാത്തിനേക്കാൾ എത്രയോ മുന്നിലാണ് കേരളം എന്ന് . എന്തായാലും മലയാളികൾ അത് ക്ഷമിച്ചു .

എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാർട്ടിയിലെ ഒരു പ്രമുഖൻ വേറൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു. അൽ ജസീറ ചാനലിന് നൽകിയ അഭിമുഖത്തിൽ അടുത്തിടെ കറുത്തവർഗക്കാർക്കെതിരെ നടന്ന ആക്രമണത്തെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോൾ ആദ്ദേഹം കൊടുത്ത മറുപടിയാണ് ഈ പോസ്റ്റ് മലയാളത്തിൽ തന്നെ എഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഇതാണ്.

“If we were racist, why would we have all the entire south…Tamil, Kerala, Karnataka and Andhra…why do we live with them? We have black people around us,”

 

 

ഇതിൽ പ്രതിഷേധിക്കുന്നത് മലയാളികൾ മാത്രമല്ല . തമിഴ്‌നാട് ,ആന്ധ്ര പ്രദേശ്, തെലങ്കാന ,കർണാടക അങ്ങനെ എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രതിഷേധം ഉയരുന്നുണ്ട് .

 

 
ഇദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് വെച്ച് ആണെങ്കിൽ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ അഗസ്ത്യവനം ഇനി ബ്ലാക്ക് ഫോറെസ്റ് എന്ന് പേര് മാറ്റിയാലോ?

ദക്ഷിണേന്ത്യക്കാരെ കറുത്തവർഗക്കാർ എന്ന് വിളിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നമുക്ക് വിസ ഇല്ലാതെ പോകാൻ ഒരു അനുമതി ഗവണ്മെന്റ് തരുമോ ? നമുക്ക് സൗത്ത് ആഫ്രിക്കയിൽ പോയി രാപാർക്കാം .

അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ശ്രീശാന്തിനെയും ആർ അശ്വിനെയും മറ്റും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ക്രിക്കറ്റ് ടീമിലും രാഹുൽ ദ്രാവിഡിനെ വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് ടീമിന്റെ കോച്ച് ആയും നിയമിക്കാം.

എത്ര  നല്ല നടക്കാത്ത സ്വപ്നം !!!

 

 

ഭാരതം എന്ന പേർ കേട്ടാൽ അഭിമാനപൂരിതം ആകണം അന്തരംഗം ,കേരളമെന്നു കേട്ടാലോ തിളക്കണം ചോര നമുക്ക് ഞരമ്പുകളിൽ എന്ന് പാടിയ മലയാളിയെയും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പാടുകയും പോരാടുകയും ചെയ്ത  തമിഴ്മക്കളെയും ഇത്ര വേഗം മറന്നോ ആവോ?

മലയാളി എന്നോ തമിഴൻ എന്നോ തെലുങ്കനെന്നോ കന്നഡിഗയെന്നോ അല്ലാതെ ഇന്ത്യയുടെ ഇങ്ങേ അറ്റത്തുള്ള എല്ലാവരെയും മദ്രാസി എന്ന് വിളിച്ച ചരിത്രം ഉള്ളപ്പോൾ ഇതല്ല ഇതിന്റെ അപ്പുറം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ആണ് അത്ഭുതം .

നമ്മൾ ഇന്ത്യക്കാരാണ്. മറാത്തി ,ഗുജറാത്തി ,മലയാളി ,മണിപ്പൂരി,തമിഴൻ ,കാശ്മീരി, എന്നീ വിവേചനങ്ങൾ ഇല്ലാതെ നമുക്ക് ഇന്ത്യക്കാരായി ഒന്നിച്ചു  നിൽക്കാം . ഇന്ത്യയെ ഷൈനിങ് ഇന്ത്യ ആക്കാം (മോദിജിയുടെ ഷൈനിങ് ഇന്ത്യ അല്ല , ശരിക്കും ഷൈനിങ് ഇന്ത്യ ).

 

 

 

ഇത്രയും മലയാളത്തിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ സഹായിച്ച ഗൂഗിളിന് നന്ദി !!